Odensehuis ‘In Gesprek met: Gerdien Breimer

24-04-2019 Gezond Redactie

ZUTPHEN – Odensehuis Zutphen heeft de schrijfster Gerdien Breimer uitgenodigd voor ‘In Gesprek Met’. Op woensdag 8 mei komt zij van 19.30 tot 21.00 uur aan de Tengnagelshoek 6 vertellen over haar ervaringen met haar moeder, die aan de ziekte van Alzheimer leed.

Verandering

Breimer is van oorsprong maatschappelijk werker. Haar moeder Roelien (1924) had Alzheimer. Een aantal jaren heeft ze op de op een gesloten psychogeriatrische afdeling in Assen gewoond. De moeder-dochterband was nooit heel hecht en warm. De ziekte van Alzheimer heeft daar verandering in gebracht. Het heeft de afstand tussen hen verkleind en daar is Gerdien blij mee. Haar ervaringen heeft ze in columns beschreven en die zijn verschenen in boekvorm onder de titel: “Patat en Pavlov”. Ze vertelt wat haar opviel en wat haar raakte tijdens de bezoeken aan haar moeder. Op deze avond neemt ze bezoekers mee in de verhalen en het proces dat ze met elkaar doorliepen.

Ouder worden

‘In Gesprek Met’ is een maandelijks terugkerende bijeenkomst van Odensehuis. Elke keer nodigen we iemand uit die te maken heeft met een onderwerp rondom ouder worden. Soms raakt het dementie heel erg, soms helemaal niet. Voor ‘In Gesprek Met’ hoeft u zich niet aan te melden en de bijeenkomst is gratis toegankelijk. Het Odensehuis is woensdag vanaf 19.00 uur open. Kijk voor meer informatie ook eens op www.odensehuiszutphen.nl.

Over het Odensehuis Zutphen

Net als de andere Odensehuizen in Nederland biedt Odensehuis Zutphen mensen met (beginnend) geheugenverlies en hun naasten een perspectief. Isolement proberen we te voorkomen en een levenslijn wordt gevormd. Het Odensehuis is dan ook een plek waar elkaar ontmoeten en samen activiteiten ondernemen centraal staan. Vrij toegankelijk, zonder diagnose of indicatie. Het Odensehuis staat symbool voor de menselijke maat in de dementiezorg. We werken vanuit de gedachte dat iemand met geheugenverlies of beginnende dementie nog steeds veel vaardigheden en kwaliteiten heeft. Deze talenten willen we tot hun recht laten komen. We praten daarom over deelnemers in plaats van cliënten of patiënten. De deelnemer en zijn leven staan centraal, niet de ziekte en de zorg.