De Elf van Elf: Astma

14-03-2016 Sport Redactie

ZUTPHEN – In een vaste bijdrage volgen we dit seizoen het D3 van FC Zutphen, getraind door Taner Kahraman. Met alle kinderen rond de elf jaar, spreken we van 'de Elf van Elf'.

De moed was enigszins in de schoenen gezakt na de domper van de week ervoor: het verlies tegen Basteom. Djamen had bovendien nog altijd last van zijn pols, en tijdens de trainingen waren ook veel spelers ziek, geblesseerd of verhinderd.
De eenheid die het D3 belichaamd leek af te brokkelen... toch konden ze tegen de Warnsveldse Boys D5 redelijk compleet aantreden.
 
De opstelling, v.l.n.r.
Keeper: Youri
Verdediging: Anco, Sem (C), Thom, Joris
Middenveld: Pascal,  Lars, Umit
Aanval:  Uzay, Wout, Zeb
Wissels: Kane, Tijn, Jurre
Jurre (D5) was gastspeler van ´de elf van elf´ om te zorgen voor wat meer mogelijkheden in de wissels.

De wedstrijd
Het team begon goed. De benen voelden goed, en de koppen stonden strak. Kleine kansjes ontstonden hier en daar, maar gelukkig vooral daar.
'Hier' ontstonden de kansen door de veelal lange ballen en de counters die de Warnsveldse Boys inzetten.
Maar de Elf van Elf hielden voet bij stuk; en vooral de voeten aan de grond. Want wie niet goed ingooide kon van de scheidsrechter de bal inleveren bij de tegenstander.

Het was wachten tot het eerste doelpunt. Uzay hield de bal binnen en gaf de bal voor. In koele bloede schoot Wout vervolgend de bal in het doel. De Elf van Elf en al hun supporters konden juichen! Het was feest; het was geweldig; het stond alweer gelijk... niet veel later verrasten de Warnsveldse Boys de verdediging en de keeper, waardoor er met 1-1 de rust in werd gegaan.

Het publiek hield de adem in. Het spel kon beide kanten opvallen. Het was de vraag wanneer er opgelucht adem gehaald kon worden.

Dit bleek niet het geval in het begin van de tweede helft. Wel kwamen de Elf van Elf als betere ploeg naar voren, maar de voorhoede van het D3 wist het niet af te maken. Het ondertussen naar adem snakkende publiek kon niet aan het wachten gezet worden tot een overwinning pas volgende week.

Pas toen sommige supporters (nog steeds adem inhoudend) blauw aanliepen en ambulancebroeders al onrustig elkaar begonnen aan te tikken. Puf apparaatjes werden al te voorschijn gehaald, tot er eindelijk (letterlijk) opluchting kwam.
Een paar minuten voor tijd. Jurre kreeg de bal. Gaf de bal hoog voor... althans, voorzet? Tot ieders verbazing ging deze over de (lange) keeper heen en kwam in het doel.

De lucht was nog nooit zo fris voor alle supporters. Het blauw liep langzaam weg. Kleur kwam weer op de wangetjes. Er kon vrij geademd worden, en de wedstrijd-astma was verdwenen. Toen het bevrijdende eindsignaal en drie punten waren binnen. Met deze frisse neus zal de volgende wedstrijd worden gespeeld bij Tolkamer.



Gerelateerd