De Elf van Elf vs. De Duitsers

21-03-2016 Sport Redactie

De Elf van Elf: foto uit archief

ZUTPHEN – In een vaste bijdrage volgen we dit seizoen het D3 van FC Zutphen, getraind door Taner Kahraman. Met alle kinderen rond de elf jaar, spreken we van 'de Elf van Elf'.

Nederland – Duitsland, altijd één van de meest beladen wedstrijden. Een eeuwige strijd met de oosterburen die na de verloren finale in 1974 altijd op het scherpst van de snede gestreden werd.
Vooruit, SC Rijnland D2G ligt 'slechts' bij de Duitse grens, het is geen Duitsland. Maar bij gebrek aan beter in de D-competitie was dit toch een strijd om naar uit te kijken. Zou 1974 dan toch eindelijk uit het geheugen gewist kunnen worden?

De opstelling, v.l.n.r.
Keeper: Kane (Jongbloed)
Verdediging: Sem (Krol), Lars (Rijsbergen), Thijs (Haan), Joris (Suurbier)
Middenveld: Pascal (Van Hanegem), Thom (Jansen), Wout (Neeskens)
Aanval: Anco (Rensenbrink), Tijn (Cruijff), Zeb (Rep)
Wissels: Umit (Van de Kerkhof), Uzay (De Jong), Can

Can (D4) was gastspeler van ´de elf van elf´ om te zorgen voor wat meer mogelijkheden in de wissels.

De wedstrijd
Welgeteld twee kilometer van de Duitse grens, begonnen we de Elf van Elf goed aan de revanche voor 42 jaar geleden.
Het middenveld was een slagveld waarin de snelle aanvaller van Rijnland (laten we hem Müller noemen) vooral opviel.
Het spel kantelde echter richting van De Elf van Nederland, waardoor de Duitsers teruggedrongen werden op hun eigen helft. Net als vier decennia geleden was het Wout (a.k.a. Neeskens) die de score opende na een klein kwartier spelen. Maar daarmee was nog niks gezegd.
De Duitsers kwamen eerder ook terug van een achterstand... Daar dacht Van Hanegem (Pascal) dit keer echter anders over. Eens, maar nooit meer, en verdubbelde voor rust de voorsprong.

Zo kon het team van Taner – De Generaal Michels – Kahraman, comfortabel de rust in. Hier gingen de drie wissels alvast douchen (nog herstellende van ziekte en blessure). Want wat kan er nu nog fout gaan?

Een oog op de wereldbeker, één oog op de bal. Toch kwamen de semi-Duitsers een paar keer gevaarlijk in de zestien meter. Müller en Grabowski deden hun best, maar Jongbloed (Kane) deed uitstekend zijn best en zorgde voor een aantal cruciale reddingen.

Aan de andere kant was het natuurlijk Cruijff (Tijn) die voor de beslissing zorgde. Eerst waren er nog goede pogingen van Rep (Zep) op de lat. Maar een corner vond via Cruijff het doel. Hiermee was de eindstand bepaald.
Over twee wedstrijden (2-1 in 1974, 0-3 in 2016) was Nederland overduidelijk de sterkste.


Trainers Rinus, Frank en Taner waren tevreden, ook omdat er zoveel spelers waren uitgevallen en geblesseerd waren en er veel van posities is gewisseld, in de wedstrijd.



Gerelateerd